Oğlumun İlk Okul Günü
Per, Ağu 14, 2008
Salı günü oğlumun ilk okul günüydü. Artık ilkokula başladı. Zaman su gibi geçiyor valla. Burada okul hazırlıları da diğer şeylerde Türkiye’dekinden oldukça farklı. Okula başlamasına daha bir yıl kala Dortmund’daki okulların isim ile adres listesi gönderildi ve bir okul seçmemiz istendi. Çocuğunuzu göndermeyi düşündüğünüz okulları görüş günlerinde ziyaret edip tanıtımına katılabiliyorsunuz. Bence bu güzel bir şey. En azından iyi ya da kötü olarak bir izlenim sahibi olabiliyorsunuz. Bizim evimizin yakınlarında iki tane ilkokul var ve ben ikisinin de tanıtımlarına katıldım doğal olarak. Okullardan biri din dersini mecburi kıldığı için Müslümanlar tarafından pek tercih edilmeyen Katolik bir ilkokul iken diğeri normal okuldu. Normal okulda her milliyetten olmak üzere çok farklı çocuklar mevcut. Tabii yabancı çocukların çoğunun Türk olduğunu söylememe gerek yoktur herhalde. Yanlış anlaşılmak istemem ama ben pek oğlumun Türk çocuklarla iç içe olmasından yana değilim. Nedenlerinden ilki şu anda oğlum iki dilli yetişmesine rağmen Türkçeyi çok düzgün konuşuyor ama buradaki her Türk çocuk için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Onlarla birlikte olmak oğlumun da Türkçesini olumsuz etkiliyor. Bir diğer neden ise daha önce kreşte olsun ya da dışarıda olsun ne zaman oğlum bir problem yaşasa hep bu problem Türk çocuklarıyla oldu. Bu yüzden Türk çocuklarıyla değil de farklı milliyetten çocuklarla olmasını tercih ediyorum. Lütfen bu konuda beni yanlış anlamayın. Burada doğup büyüyen Türklerin Türkiye’deki Türklerle alakası yok. Bambaşkalar. Biz her zaman Türk olduğumuz için gurur duyduk ama emin olun siz de buradaki bazı Türk kesimleri görseniz Türk olduğunuzu söylemek istemezsiniz. Türkçe konuştuğum zaman beni anlamakta zorlanıyorlar. Aynı şekilde onlar Türkçe konuştuğunda da ben bir kelime bile anlamıyorum bazen. Tabii bu yazdıklarım tüm Türkleri kapsıyor diye bir iddiam da yok. Biz kendi aramızda kural koyduk ve ev dışında kesinlikle Türkçe konuşmuyoruz. Neyse netice olarak ben oğlumu Katolik ilkokuluna yazdırdım. Sonuçta biz kendi değerlerimizi öğrettiğimiz taktirde Katolik din dersi görmesinin bir mahsuru olduğunu sanmıyorum.
Gelelim ilk günümüze. İlk gün sabah tüm okula başlayacak çocuklar velileriyle birlikte kilisede buluştular. Tabii bizde oradaydık. Çocukları en ön sıraya oturttular kilisede. Daha sonra papaz kısa bir vaaz verip tümüne iyi şanslar diledi. Sıra çocukları sırayla kutsal su ile kutsamaya geldi. Çocukları sıraladılar. Papaz teker teker isimlerini sorup kutsadı çocukları. Yalnız olup biteni ilk kez gördüğü için anlamayan Berke’nin hareketleri oldukça komikti. Diğer çocuklar ne yapıyorsa bakıp onları taklit edip durdu.
Daha sonra okula geçtik hep beraber ama ilk gün olduğu için sadece bir ders yapıp gönderdiler çocukları. Çocuklar ders yaparken bizler de ikram edilen pastalar ve kahve ile vakit geçirip diğer velilerle sohbet etme olanağı bulduk. Biz küçükken ilkokulda bile saatlerce okulda olurduk. Ama burada okul sadece 3,5 saat sürüyor. Tabi ileriki yıllarda nasıl olur bilemiyorum. Neyse. Güzel bir heyecandı oğlumu ilk kez okula göndermek.
Oğlumun elindeki dondurma külahına benzeyen şeyden bahsedeyim birazda. Burada okula başlayan tüm çocuklara okullarının ilk gününde böyle bir hediye veriliyor. İçi çikolata, şeker ya da bu tarz çocuğu sevindirecek şeylerle aile yakın çevresi tarafından dolduruluyor. İlk gün okula bununla gidiliyor. Tamamen çocuğu sevindirmeye ve okula teşvik etmeye yönelik bir şey yani.
Her gün oğlumla verilen ödevleri yapıyoruz. Daha doğrusu o yapıyor ben yanında oturup kontrol ediyorum. Yalnız verilen ödevler şimdilik bizim alıştığımız türden değil. Çocuklar ressam mı olacak anlamadım ama her gün resimlerle ilgili ödevler veriyorlar. Bu resim ve boyama yapmaktan nefret eden oğlum için hiç de iç açıcı bir durum değil. İstemeden yapıyor ama elden bir şey gelmez tabi. Dünkü ödevinden yani aşağıdaki ödevden B (notlar A’dan başlıyor.) almış. Ben notların ne anlama geldiğini anlatınca hırslandı ve bugünkü ödevini A almam lazım diye dikkatli yapmaya çalıştı. Ama dediğim gibi resim konusunda çok yetenekli sayılmaz. Aşağıdaki B aldığı ödevde aynı resimleri aynı renklerde boyaması gerekiyordu. Bizim evden bir ressam çıkmayacağı daha şimdiden belli değil mi?
Ağustos 14th, 2008 at 15:59
Canım benim yaaa, nasıl heyecanlı olduğu anlaşılıyor fotoğraftan. Okul tercihiniz -her ne kadar Katolik kilisesinin verdiği dini eğitimi tasvip etmesem de- mantıklı.
Berke’ye okul hayatında başarılar diliyorum.
İstanbul’dan selam ve sevgilerle
Ağustos 14th, 2008 at 18:53
berke’ye okul hayatında başarılar. Okul demek, ufak ufak sorumluluk almaya başlaması demek, hayat mücadelesinde tanrı yardımcısı olsun berke’nin.
sevgili meral yazını çoğu kişi yanlış anlayacak bundan eminim. papaz falan deyince ürkecekler. şu bilgileri eklemek isterim;
atatürk bulgaristan’da askeri ateşeyken, dil bilen, oldukça eğitimli ve kültürlü, kitap okuyan, müzik bilgisi olan ve halkın akıl danıştığı papazlara özenerek bakıyor.
imam hatipler bu kalitede imam yetiştirmek için kuruluyor… sonra kadınlar islam’da imam yapılmadığı halde bu okullara alınıyor, binlerce okul açılıyor, milyonlarca öğrenci yetiştiriliyor okulların kalitesi bozuluyor ve bu okullar çığrından çıkıyor.
Ağustos 14th, 2008 at 19:28
Allah bağışlasın çok tatlı maşallah:)
Ağustos 15th, 2008 at 01:52
@ Sevgili Goddess Artemis;
Güzel dileklerin için çok teşekkür ederim. Heyecanlı kelimesi az kalır valla. Çok fenaydı ilk gün.
@ gaykedi;
Sana da çok teşekkür ederim. Bende yanlış anlayacaklarını düşünerek yazımda yanlış anlaşılmak istemediğimi belirttim ama hayırlısı artık. Verdiğin güzel bilgi için de teşekkürler.
@ cavid;
Çok teşekkürler
Ağustos 15th, 2008 at 02:42
Aman Tanrım! Bu yakışıklı adam senin oğlun mu? Bayıldım, bittim…
Sırf bu yazı ile bile ne kadar güzel bir anne olduğun anlaşılıyor sevgili Meral.
Sana ve oğluna okulda başarılar diliyorum.
Ağustos 15th, 2008 at 02:57
@ Merush;
Sana da güzel sözlerin ve dileklerin için çok teşekkür ediyorum. Zaten başarılı olabilmesi tek temennim.
Ağustos 15th, 2008 at 04:27
Berke gerçek hayata ilk adımlarını atıyor, hayırlı olsun. Baya da yakışıklıymış, çok can yakacağa benziyor
Sana da öğrenci anneliği hayatında başarılar. Üniversiteye başladığı günleride görürsün ve bizimle paylaşırsın inşallah..
Ağustos 15th, 2008 at 05:48
o tütenleri görünce almanca hazırlık yıllarım aklıma geldi
bu arada berkeye okulda başarılar!
Ağustos 15th, 2008 at 06:52
@ taytanik;
Valla öğrenci anneliği de öğrencilik kadar zormuş yeni anladım.
Teşekkür ederim. Umarım dediğin gibi görürüm üniversiteye de gittiğini.
@ rodmank;
Sana da teşekkür ederim.
Ağustos 15th, 2008 at 09:17
Öncelikle hayırlı olsun
Bir öğrenci okulun ilk gününü iyi atlatırsa sanırım çok başarılı oluyor öğrencilik hayatında (bu tamamen benim izlenimim.). Ya bence Katolik okuluna gitmesi gayet normal iyi de yapmışsınız ama bana garip gelen okulun ilk günün Kilise’de kutsama olayıyla başlaması. Ben bu kadar dindar olduklarını bilmiyordum şaşırdım. Ama önemli olan okulun eğitimi, din falan hiç farketmez 
Ağustos 15th, 2008 at 09:26
@ başak;
Teşekkürler. Katolikler dinlerine oldukça bağlılar. Bu yüzden ilk gün kutsama olayına gidilmesi de onların inançları açısından önemli. Eğitim olarak bir şey söylemek için erken ama şimdilik iyi gibi görünüyor. Bakalım. Zamanla anlaşılır zaten.
Ağustos 15th, 2008 at 13:17
Merhaba ben uzun süredir sitenizin keyifle takipçisi olan biri olarak ilk kez yorum yapıyorum.Buna vesile olan oğlunuzun resmini görmem :)Çok şirin çok tatlı bir oğlunuz var Allah bağışlasın.İki erkek çocuk annesi olarak okula başlama heyecanınızın nasıl bir şey olduğunu biliyorum.Ben de şu anda oğlumun üniversite heyecanını yaşıyorum.Oldukça yol katedmiş biri olarak söylemeliyim ki bu heyecanınız her sınıf atladığında eksilmeden devam edecek.Mezuniyetlerde heyecanlarınıza yoğun duygusallıklar eklenerek hemde.Türk olmanın farkındalığıyla büyürken din ,dil,ırk gözetmeyen iyi insan özellikleri gelişerek ,adam olmayı öğreneceği bir tahsil hayatına başlangıç olsun bugününüz diyor sevgilerimi gönderiyorum.
Ağustos 15th, 2008 at 13:45
@ sevil;
Yorumunuz için çok teşekkür ederim. Umarım sizin oğlunuz için de tüm temennileriniz gerçekleşir. Güzel heyecanlar bunlar gerçekten de.
Ağustos 15th, 2008 at 15:20
Dediğim gibi uzun zamandır sitenizi ziyaret ede ede müdaviminiz oldum.En sonunda bu misafirliğim küçük delikanlının sevimli yüzünü görmemle varlığını belli eden konukluğa dönüştü.Bizlere değişik alanlarda haberdar ettiğiniz bilgiler yanısıra yanıtlayarak konukseverliğinizi de gösterdiniz .Teşekkürler .İstanbul dan kucak dolusu sevgiler.
Ağustos 15th, 2008 at 15:54
@ sevil;
İyi ki yorum yazmışsınız o zaman. Uzun zamandır sitemi ziyaret eden kişilerin yorum bırakması ve bu vesile ile tanışabilme imkanı bulabilmek çok hoş. Ben zamanım olduğu sürece ve elimden geldiği kadar tüm yorumlara cevap vermeye çalışıyorum.
Bende Dortmund’dan sevgilerimi yolluyorum.
Ağustos 22nd, 2008 at 07:46
Ne güzel, Türkiyede de çocuklar ana okullarında bu tür boyamalar yapıyorlar.
İlk gün uygulamaları çok hoş, bizde o kadar değil. Berkenin yüzü gülüyor, hep öyle kalır inş.
Eylül 25th, 2008 at 12:07
Yurtdışındaki Türkler hakkında yazılanlara son derece katılıyorum, hatta az yazdığını belirtmek istiyorum. Bende ilk- ve ortaokulumu, lise ve üniversitemi Hollanda’da okudum ve inan bana ortaokulumu seçerken sırf ‘daha az türk olduğu için’ evime 15 dk.lık mesafedeki değilde yaklaşık 1,5 saat uzaklıktaki okulu seçmiştim. Ayrıca inan katolik okulda okumasının zararı hiç yok. Ben katolik ve hristiyan okullarında okudum, inan bi tek her sabah din dersi verilmesinden başka birşey yok. Zaten Berke neyin doğru neyin yanlış olduğunu tam anlamıyla anlıyacağı yaşa gelince bütün anlatılanların özünde ‘mantığın’yattığını anlayacaktır.
Bu arada ufaklık ne yakışıklıymış öylee =))
Eylül 25th, 2008 at 12:20
Pekte şirinmiş Maşallah
Eylül 25th, 2008 at 15:24
@ Sevgili Absinthe;
Hem fikir olmamıza sevindim. Ben de bir zararı olmadığını düşünüyorum. Şimdilik bizde hergün din dersi yok. Sadece haftada 2 saat din var ama ileride ne olur bilemem tabi. Bu arada teşekkür ederim.
@ Qklavye;
Sanada çok teşekkür ederim.
Eylül 30th, 2008 at 01:31
alllah kolaylık versin … bende oğlumu okula götürüyorum
fakat dediğiiz gibi sanki okula giden benim :s
birde kavga dövüş ediyoruz
Ekim 14th, 2008 at 03:59
Meral inanamıyorum kocaman oğlun var. Çoooooooook tatlı bayıldım. Maşşallah diyorum. Ben de kendi çocuğumun ilkokula başladığı günü görürüm inşallah. Tabi henüz çok küçük benimki :)) ama görüyosun yıllar çok çabuk geçiyo. Berke’ye okul hayatında başarılar diliyorum. Benim için iki bıcırığı da öp olur mu. Sevgilerimle.
Ekim 14th, 2008 at 04:11
@ Sevgili Ahu;
Çok teşekkür ederim canım arkadaşım. Zaman su gibi geçiyor valla. Daha dün Berke’ye hamileydim ve siz yanımızdaydınız. İnşallah senin çocuğunun da okula başladığı günü beraber kutlama fırsatı bulabiliriz. Öptüm canım. Tayfun’a çok selamlar.